Kacou 46 (Kc.46) : Przykazania dotyczące kapłaństwa
Głosił w czwartek wieczorem, 21 września 2006 r. I odebrał w styczniu 2007 r., W Adjamé, Abidżan – Wybrzeże Kości Słoniowej
1 Chciałbym dziś wieczorem głosić o przykazaniach dotyczących kapłaństwa, ale jak zwykle, chciałbym najpierw poruszyć kilka spraw...
2 A mówiąc o słowie północ, chciałbym powiedzieć, że to Orędzie wyznacza północ i koniec postępu ciemności. To Orędzie wskazuje północ. Od tego Orędzia ziemia zacznie zmierzać ku dniowi poprzez rozprzestrzenianie się światła dziennego. Łuski ciemności zaczynają opadać. Odtąd człowiek z narodów wie, że taki a taki duch nie jest Duchem Świętym i że taka a taka wersja Biblii nie jest Biblią.
3 Za każdym razem, gdy anioł zstępuje, ziemia jest oświetlona, jak wskazuje Objawienie 18:1 i wizja z 24 kwietnia 1993 roku. Światło Orędzia, które daje przez człowieka, oświetla ziemię. Amen! Widzicie?
4 To nie tylko dlatego, że jest północ, Orędzie zostało dane, ale to Orędzie wyznacza północ, to znaczy kończy postęp nocy…
5 A teraz, aby rozpocząć dzisiejsze kazanie, chciałbym jeszcze powiedzieć to: Oto fragment listu, który Alexis Barilier skierował do Ewalda Franka po ich wizycie na Wybrzeżu Kości Słoniowej we wrześniu 2006 roku. Alexis Barilier mówi tak: [Ndr: POCZĄTEK LISTU ALEXISA BARILIERA: „…kiedy zszedłeś z podium i zacząłeś się kłaniać, dotykając ręki kaznodziejów, miałem przed oczami to, co widziałem w telewizji, co robił papież, kiedy schodził pośród swoich kardynałów i biskupów zgromadzonych wokół niego…
6 …Gdyby kazania Brata Branhama i Brata Franka, które otrzymaliśmy, miały nas obudzić, dawno byśmy się obudzili. Zauważ, że stawiam się na równi z tobą, ponieważ zawsze starałem się przynosić tylko natchnione Słowa z Biblii, i trzeba stwierdzić, że ani moje kazania, ani twoje nie mogły zapobiec zaśnięciu dziewic. Nasz Ojciec Niebieski wiedział o tym i dlatego mówił o Wołaniu, które miało obudzić dziewice, nie podczas siódmej straży, która jest ostatnią, w której Duch i Oblubienica, która jest gotowa, może powiedzieć: Przyjdź! Ale właśnie o północy, ponieważ dziewice przestały iść naprzód...
7 Teraz pytanie brzmi, czy jesteśmy świadomi, że wszystkie dziewice zasnęły, w tym my, i że stało się to po tym, jak dziewice odpowiedziały na wezwanie Orędzia przyniesionego przez Brata Branhama? Czy jesteśmy świadomi, że jeśli wszystkie nasze kazania nie mogły zapobiec zaśnięciu dziewic, to tym bardziej nie będą w stanie ich obudzić, ale że Pan obiecał obudzić nie tylko mądre dziewice, ale także głupie, przez Wołanie o północy… Wołanie to także Orędzie, ponieważ może to być Wołanie wyrażające Orędzie radości lub udręki, lub Orędzie wezwania do przebudzenia i nagany, jak w przypadku Mateusza 25:6-7.
8 Orędzie powierzone Bratu Branhamowi ma przygotować Oblubienicę na wesele Oblubieńca. Ale jeśli dziewice śpią, jak mogą się przygotować, jak mogą wypełnić Objawienie 19:7-8 i przyoblec się w sprawiedliwe uczynki świętych, które są jej dane, aby się przyoblec? To, czego naprawdę potrzebujemy dzisiaj, to zostać obudzonym przez obiecane Wołanie o północy. Czy możliwe jest, że Pan Jezus Chrystus użyje kogoś innego niż Ewald Frank czy Alexis Barilier, aby obudzić dziewice? Tak, z pewnością!”. [Ndr: Koniec listu Alexisa Bariliera].
9 A w odpowiedzi z 16 października 2006 roku, Ewald Frank również przyznaje, że Mateusz 25:6 ma nadejść! Co powiedzą branhamiści po tym, jak tak bardzo mnie zwalczali i głosili, że Wołanie o północy to Orędzie Williama Branhama? Widzicie?
10 Weźmy teraz nasze Biblie do Objawienia 1:6… To Orędzie dotyczy mnie samego w pierwszej kolejności, potem wszystkich, którzy służą Panu; kaznodziejów i innych, a potem wszystkich, którzy wierzą w to Orędzie. I zaczerpnąłem je z Objawienia 1:6. Temat brzmi: przykazania dotyczące kapłaństwa. Będę szedł bardzo powoli. Będziemy czytać wersety... musicie to zrozumieć. Uważam, że dzisiaj będzie być może pierwsza część kazania, z pewnością. Amen! [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. „Uczynił nas królestwem, kapłanami dla swojego Boga i Ojca; Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen.”.
11 Dobrze! Bóg zawsze chciał, aby był arcykapłan. Ale w rzeczywistości, ten arcykapłan to Bóg przez człowieka. Ponieważ wiemy, że to owce tworzą stado. Ale baranek nie może prowadzić stada baranków. To niemożliwe! Kiedy baranki zostaną zebrane, potrzeba czegoś więcej niż baranka, aby być pasterzem. Widzicie?
12 A Biblia mówi, że Pan Jezus Chrystus był Barankiem Bożym, i był czymś więcej niż naturalnym barankiem, był osobą. Zobaczcie, po prostu zastąpcie baranki ludźmi. Naturalny człowiek nie może prowadzić ludzi, musi być prorokiem-posłańcem, to znaczy Bogiem przez człowieka. Tak jak baranek nie może prowadzić stada baranków. Co oznacza, że ten baranek, który prowadzi innych, nie jest naturalnym barankiem. I to się dzieje po stronie ludzi, i to Bóg daje mu tę zdolność. A ta praca wymaga wtedy wielu zasad i przykazań. Widzicie?
13 Dlatego chciałbym dziś wieczorem mówić na temat: przykazania dotyczące kapłaństwa. Dziś wieczorem chciałbym podejść do tego w pewien sposób. Zanim przyszedłem do Pana, jak wiecie, wykonywałem różne czynności i miałem trochę pieniędzy. I kiedy przyszedłem i głosiłem to Orędzie, wciąż miałem trochę pieniędzy, które zarobiłem w pocie czoła, miałem ubrania, buty… które zdobyłem w pocie czoła. I kiedy pracuję w Panu, teraz oprócz tego, co zdobyłem w pocie czoła, było to, co dawali mi bracia. Ale w pewnym momencie Bóg dokonuje oddzielenia, ale wszystko jest Jego.
14 Zobaczycie, że kiedy Anna prosiła Boga o dziecko i Bóg dał jej to dziecko o imieniu Samuel, coś się stało: Dobrze! Przeczytajmy 1 Samuela 2:18-19. [Ndr.: Brat czyta: …]. Więc zapamiętujemy, że Samuel był przed obliczem Boga, a jego rodzice przychodzili co roku, aby zobaczyć Samuela. Nie jest więc powiedziane, że Samuel co roku jeździł na wakacje do swoich rodziców, ale to jego rodzice przychodzili do niego. Przeczytajmy również 1 Samuela 2:21: „I Pan nawiedził Annę, i poczęła, i urodziła trzech synów i dwie córki…”. Amen!
15 Ale dlaczego Bóg to zrobił? Do tego właśnie chciałbym dojść. Widzicie? Teraz chciałbym, abyśmy przeczytali jeszcze jeden fragment z Księgi Kapłańskiej 22. Będziemy czytać kilka wersetów z Księgi Kapłańskiej 22, ale punkt, który chciałbym poruszyć dziś wieczorem, to oddzielenie tego, co otrzymujemy od człowieka, od tego, co otrzymujemy od Boga. Chciałbym mówić w szczególności o tym, co otrzymujemy od kapłaństwa jako dziesięciny i ofiary oraz inne dary, które są rzeczami świętymi.
16 Dobrze! Przeczytajmy Księgę Kapłańską 22:4: „Żaden człowiek z potomstwa Aarona, który jest trędowaty lub ma upławy, nie będzie jadł rzeczy świętych, dopóki nie zostanie oczyszczony…”. Teraz, co oznacza ten fragment? Ten fragment oznacza, że wszyscy, którzy są tutaj, mają prawo jeść rzeczy święte, to znaczy dziesięciny i ofiary, mogę dać tę dziesięcinę i ofiarę bratu, który żyje dobrze. I jest godzien, aby to spożywać.
17 Teraz brat przeczyta Księgę Kapłańską 22:6-12. Słuchajcie bardzo uważnie, to sama Biblia będzie mówić, zaczynam od wersetu 10: „Żaden obcy nie będzie jadł tego, co jest święte; ten, kto mieszka u kapłana, i najemnik, nie będą jedli tego, co jest święte. Ale jeśli kapłan kupił niewolnika za swoje pieniądze, ten będzie z tego jadł, a także ten, kto urodził się w jego domu: ci będą jedli z jego chleba. A córka kapłana, jeśli jest zamężna za obcego, nie będzie jadła z ofiar podniesienia rzeczy świętych”.
18 Biblia mówi tutaj, że obcy, to znaczy każdy, kto nie wierzy w żyjącego proroka swoich czasów, nie może jeść tego, co jest czyste, to znaczy dziesięcin i ofiar. Dobrze! Kiedy przybyłem z podróży, powiedziałem, że siostra ofiarowała coś, aby zostało to przekazane mojej matce. To nie jest złe, to jest w porządku, ponieważ to nie jest dziesięcina ani ofiara dla Boga. Ale myślę, że w rzeczywistości te pieniądze powinny najpierw trafić do potrzebującego brata lub siostry tutaj, w zgromadzeniu. Widzicie? W rzeczywistości tak jest. Przeczytajmy Łukasza 8:19-21. [Ndr: Brat czyta...]. Widzicie? Mój ojciec i moja matka to najpierw moi uczniowie!
19 A Dawid, zanim został królem, był ścigany. I przybywszy gdzieś, znalazł kapłanów, i tam był chleb, ale nie każdy może go jeść. Dla nas nieczysty lub obcy to wszyscy ci, którzy jeszcze nie przyjęli chrztu lub nie wierzą w Orędzie swoich czasów. [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. Widzicie? Teksty, które właśnie przeczytaliśmy, wyjaśniają nawet, że córka kapłana, która wyszła za mąż za poganina, nie ma prawa tego jeść. Widzicie?
20 Dobrze! Teraz wierny lub brat, który służy Bogu i wykonuje działalność społeczną, jeśli po odjęciu dziesięciny i ofiary od swojej pensji, chce dać resztę swoim rodzicom, to jest jego prawo i jest wolny, aby tak uczynić! Nawet jeśli jest kapłanem lub kimkolwiek! Jeśli jest wiernym, to jest to samo…
21 Ale dla tego, kto żyje ze Słowa Bożego, nie ma prawa tego robić. Ale jeśli to robi, robi to jak deszcz Boży, który pada na chwasty. Widzicie? Dla tego, kto żyje ze Słowa Bożego jak ja, nie może iść budować lub kupować ziemi i budować, aby jego rodzice tam zamieszkali, podczas gdy nie wierzą w Orędzie. Widzicie? To nie może się zdarzyć i to jest na całe jego życie. A w dniu, w którym umrze, jego rodzice nie mają nic wspólnego z jego majątkiem. Widzicie? To prawda, że kapłan składa ofiary, owce… ale pierwszą ofiarą prawdziwego kapłana jest on sam.
22 I to w zastosowaniu tego Orędzia ci, którzy składają ofiary, są błogosławieni. Biblia mówi o tym wszędzie, jest tak wiele wersetów, dotknęliśmy tylko kilku wersetów. To jest to, co mówi Biblia, a Pan Jezus Chrystus nie przyszedł, aby znieść te rzeczy. I te rzeczy są tak prawdziwe, że nie można ich obejść. Widzicie?
23 Pastor, prorok lub inny, który źle używa dziesięciny i ofiary, sprowadza przekleństwo na swój lud. Nawet to, co brat lub siostra dała mu poza nabożeństwem, jest rzeczą świętą. Widzicie? Sami rodzice to wiedzą… w końcu jesteśmy w Afryce i każdy z nas widział czarowników składających ofiary, mówiąc, że nie każdy może jeść tę ofiarę. Nie mogą powiedzieć, że nie słyszeli ani nie widzieli tego gdzieś.
24 A zresztą, drzewo, które odrzucają lub przypisują diabłu, jak mogą jeść jego owoce? Kiedy wiem, że czarownik jest od diabła, nie mogę spożywać ofiary tego czarownika. Ten, kto ma pomagać mojej matce, to kapłan lub pastor mojej matki. To nie jest złośliwość, ale posłuszeństwo Słowu. [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. To jest to, Bracia! To wszystkie te rzeczy prowadzą do błogosławieństwa i sprawiają, że jesteśmy błogosławieni. To Biblia tak mówi, a Bóg, który nie działa w zamieszaniu, da twoim rodzicom to, czego potrzebują… Ale jeśli zdarzy mi się im dać, to jest to deszcz Boży padający na chwasty lub zapłata za dobro, które mi uczynili.
25 Kiedy Eliasz powołał Elizeusza, Elizeusz, wiedząc o całym dobru, które mu uczyniono, poszedł złożyć ofiarę z wołów tam. To on sam składał tam ofiarę. Od tego dnia musi nastąpić oddzielenie. Słyszeliście, że kapłan nie będzie pił, nie weźmie żony takiej a takiej, ale Duch mówi teraz, co ma robić, i to dotyczy wszystkich, którzy poświęcili się Bogu, bez względu na posługę. Widzicie?
26 Dziesięcina i ofiary są rzeczami świętymi, których nikt nie może spożywać, jeśli nie jest bratem lub siostrą dobrze żyjącą w Orędziu. Jeśli jest obowiązek, będzie to przedmiotem specjalnej zbiórki, jak to się robi dla obcego lub dla potrzebującego brata.
27 Kiedy jesteśmy na nabożeństwie, jeśli poganin przyjdzie i powie: „Pomóżcie mi! Nie jadłem cały dzień z moim domem!”. Zrobimy dla niego specjalną zbiórkę! To jest to, co kapłan poprosi, jeśli jest nagła potrzeba dla jego rodziny lub inna. Ale jeśli weźmie dziesięcinę lub ofiarę, aby to zrobić, to jest grzech! Chleb kapłana to chleb pokładny. Obcy nie mogą go jeść.
28 Teraz, z daru, który otrzymałeś od krewnego, przyjaciela lub znajomego, możesz odjąć dziesięcinę, ale z daru, który dał ci brat, nie odejmiesz dziesięciny, ponieważ to brat ci to dał i uważa się, że już odjął dziesięcinę.
29 To, co brat otrzymuje od innego brata, może podzielić się z rodzicami, ale nie jest tak z tym, co otrzymuje od kapłana. Ale co do żony tego kapłana, nawet jeśli nie wykonuje żadnej innej działalności, może dać to, co ma, swoim rodzicom, ponieważ nie otrzymuje tego jako kapłan, ale jako służebnica kapłana.
30 Co mówi Biblia? „Bo przykazanie za przykazaniem, przykazanie za przykazaniem; linia za linią, linia za linią; tu trochę, tam trochę.... przez jąkające się wargi i przez obcy język będzie mówił do tego ludu”. [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
31 Teraz chciałbym powiedzieć coś bardzo ważnego! Nikt, jeśli wierzy w to Orędzie, nie ma prawa jeść ofiar poświęconych diabłu. Widzicie? Jeśli wiecie, że ktoś jest pastorem jakiegokolwiek kościoła: protestanckiego, ewangelikalnego lub branhamistycznego, lub że jest kapłanem, i żyje ze swojego kapłaństwa, nie macie prawa przyjmować od niego pieniędzy ani jeść u niego! Jeśli myślicie, że nie możecie jeść czarnego kozła lub białego kurczaka ofiarowanego w ofierze, to nie powinniście jeść u kapłana lub pastora katolickiego, protestanckiego, ewangelikalnego lub branhamistycznego.
32 Kaznodzieja, który przyznaje, że użył ambony do załatwiania porachunków z kimś, nie może zbliżać się do ambony przez co najmniej siedem miesięcy. Zgromadzenie nie jest sądem, a ławki kościelne nie są ławkami oskarżonych…
33 Aby zakończyć to kazanie o przykazaniach dotyczących kapłaństwa, chciałbym powiedzieć, że nie życzę sobie, aby pewnego dnia szkoły nosiły moje imię, fundacje nosiły moje imię… Żadna szkoła, żadna fundacja, żadna rzecz niech nie nosi mojego imienia. Moja dusza czuje się dobrze tutaj z słabymi. Urodziłem się w prostocie i moja dusza spocznie w prostocie.
34 Zdecydowałem, że księga Wołania o północy będzie darmowa dla wszystkich i zadbam o to, aby tak było na zawsze! Czy to dla biednych, czy dla bogatych, będzie darmowa na zawsze! I niech Bóg was błogosławinych, czy dla bogatych, będzie darmowa na zawsze! I niech Bóg was błogosławi