Kacou 49 (Kc.49) : List do Shulamitów
Głosił w środę wieczorem 28 września 2005 r. W Yopougon-Kuwejt, Abidżan – Wybrzeże Kości Słoniowej
1 Jestem wdzięczny Panu za to, co znowu uczynił, matka naszego Brata Fofany była głęboko chora na płuca i medycyna nie mogła już nic zrobić, i została przywieziona do domu. Podawano jej jedzenie do ust, z jej wiekiem i wszystkim, widzicie? I nasz Brat miał sen, w którym jego matka spojrzała na niego jak na swoją ostatnią nadzieję.
2 Bóg przygotował ich serca, ponieważ są muzułmanami, i wtedy zadzwoniłem tam, są 380 km stąd i nie znam ich, rozmawiałem z jej córką, było beznadziejnie. I modliłem się, mówiąc: „Panie Jezu, błagam Cię, Ty, który słuchasz głosu swoich proroków, przebacz grzechy tej staruszki i uzdrów ją cudownie, i niech będzie wiadomo, że to dlatego, że się modliłem, tak się stało! Amen!” … Właśnie do mnie zadzwonili, sama staruszka wzięła telefon i dziękowała mi tysiąc razy! Widzicie? Jedyną rzeczą, która może dotknąć serca muzułmanów, jest cud…
3 Dobrze! Tego ranka chciałbym głosić na temat List do Sulamitki, przeglądając księgę Pieśni nad Pieśniami. To wspaniała księga. Kościoły używają jej tylko do uświetniania swoich ślubów, ale dla nas jest to księga tak samo duchowa i prorocza jak księgi Ezechiela i Daniela. Widzicie?
4 […] Król Salomon miał tysiąc żon, ale to było niczym innym jak Pan Jezus Chrystus, którego Oblubienica miała pochodzić ze wszystkich narodów. I ta mała Sulamitka była jedną z nich. Była to dobrze wychowana dziewczynka, urodzona z cnotami, które przystoją dobrej kobiecie. Była piękniejsza i cnotliwsza niż wszystkie kobiety na ziemi.
5 Od Księgi Rodzaju do Apokalipsy nigdy nie wspomniano o takiej urodzie. Żadna Żydówka, żadna Babilońka, żadna Wenezuelka, żadna Hinduska nie mogła jej dorównać. I król Salomon, mimo namaszczenia królewskiego, był nią zachwycony. O, ta mała Sulamitka!
6 W rozdziale 4, werset 7, Salomon mówi: „Cała jesteś piękna, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie żadnej skazy”. Cała księga Pieśni nad Pieśniami chwali tę Sulamitkę, od początku do końca. Każdy rozdział, każdy werset, każde zdanie objawia piękno tej czarnej księżniczki. I to wielki król Salomon, człowiek, którego sława rozciąga się na całą ziemię, mówi.
7 Czy człowiek, który miał mieć tysiąc żon, mógł być tak pijany urodą tej małej czarnej dziewczynki? W rozdziale 6, wersety 4-5, mówi: „Piękna jesteś, przyjaciółko moja, jak Tirsa, miła jak Jerozolima, groźna jak wojska pod sztandarami. Odwróć ode mnie oczy swoje, bo mnie niepokoją”. Oprócz czarnej cery tej Sulamitki, nie ma części jej ciała, której Salomon by nie chwalił. O! Słodka mała Sulamitko! I dwanaście córek Jerozolimy świadczy o tym w rozdziale 6, werset 1: „Gdzie poszedł twój umiłowany, o najpiękniejsza wśród kobiet?”.
8 Tak! Była czarna. Wersety 5 i 6 rozdziału 1 mówią: „Czarna jestem, ale miła, córki Jerozolimy! Jak namioty Kedaru, jak zasłony Salomona. Nie patrzcie na mnie, że jestem czarna, bo słońce mnie opaliło…”. Była Afrykanką. Kim była? Naszą prababką. Widzicie?
9 Przed antysemityzmem, przed wszelkim rasizmem, przed segregacją rasową, przed apartheidem, dziewczyna z narodów, a na dodatek Afrykanka w ramionach Żyda, narody, które nie miały nawet udziału z Samarytanami! … łamiąc wszelkie prawa naturalne i nadprzyrodzone! Co to jest? Pan Jezus Chrystus i my! To nie może być nic innego jak Pan Jezus Chrystus i my. A werset 5 rozdziału 7 mówi: „król jest spętany twoimi lokami”. I nie była to lekka kobieta biegająca na wszystkie konwencje, seminaria i inne. Nie był to kościół-prostytutka, który oddawał swoją ambonę pastorom branhamistom, prorokom z namaszczeniem.
10 Biblia mówi w rozdziale 4, werset 12, że ona… Czytam to: „Jesteś ogrodem zamkniętym, siostro moja, oblubienico moja, źródłem zamkniętym, fontanną zapieczętowaną”. A następne wersety mówią, że rośliny tego ogrodu, które są wiernymi tego Kościoła, są fontannami i studniami wód żywych.
11 Rozdział 5 nie objawia jej upadku, ale prześladowanie z Daniela 11:33-35. Co mówi werset 5 tego rozdziału 5: „Wstałam, aby otworzyć mojemu umiłowanemu, i z rąk moich kapała mirra, i z palców moich, mirra czysta, na klamki zasuwy.”. Mirra to prześladowanie i śmierć. Mędrcy ofiarowali mirrę przy narodzinach Pana Jezusa, aby zapowiedzieć Jego śmierć.
12 Jak Oblubieniec na krzyżu, ta Oblubienica zostanie zraniona. I mówi: „strażnicy, którzy obchodzą miasto, uderzyli mnie i zranili”. Dlaczego została zraniona? Ponieważ jest Kościołem żywym i wyszła na głos Oblubieńca. Amen!
13 Przeczytajcie rozdziały 6 i 7, a zobaczycie, że te rany nic nie ujęły jej majestatycznemu pięknu. Widzicie? Nigdy nie zgrzeszyła! Nigdy nie była leniwa ani niedbała, ale wstała na czas, aby otworzyć swojemu narzeczonemu. Nigdy tego nie żałowała i nigdy jej tego nie zarzucono. Ta Sulamitka od rozdziału 1 do rozdziału 7 nigdy nie upadła! To jest Kościół żywy o północy i nie może upaść! Nie mogła upaść i nie upadnie!
14 A Jego Imię to: „Ten, który pasie wśród lilii”, a ona sama jest ogrodem zamkniętym, źródłem zamkniętym i fontanną zapieczętowaną! Jak można to zniszczyć? Jak pastor branhamista lub zielonoświątkowiec może zbezcześcić ten Kościół, skoro on nie chce go słuchać?
15 W wersecie 2 rozdziału 5 mówi: „Spałam, ale serce moje czuwało. To głos mojego umiłowanego, który puka: Otwórz mi, siostro moja, przyjaciółko moja, gołębico moja, doskonała moja…”. Widzicie? Może otworzyć tylko swojemu Oblubieńcowi i zna tylko jego głos. Nie może oddać swojej ambony żadnemu pastorowi. Biblia mówi, że jest ogrodem zamkniętym, źródłem zamkniętym i fontanną zapieczętowaną!
16 Mówicie: „Bracie Philippe, w wersecie 2 nie otworzyła mu szybko drzwi”? Ale mówię wam, że to zrobiła! Werset 5 mówi, że to zrobiła! Nie była ani niedbała, ani leniwa, a jej Oblubieniec niczego podobnego jej nie zarzucił.
17 I ta Sulamitka sprzed rozdziału 5 jest nawet odnowiona po tym rozdziale 5 jak Sara, i to jest ta z wersetu 8 rozdziału 8. Widzicie? Mówi: Mamy małą siostrę porównywalną do muru, a potem mówi: Jestem murem. Więc jak strażnicy mieliby zburzyć swój własny mur? Jak mieliby wyłamać swoją własną bramę?
18 A wcześniej, w rozdziale 3, werset 3, ci strażnicy spotkali ją i dobrze wiedzieli, że to ta mała księżniczka z dworu faraona miała być przyszłą żoną Salomona, ich króla. Kim była? Początkiem miłości króla Salomona. Czyż nie dla jej bezpieczeństwa byli tam strażnicy? Widzicie?
19 To był Kościół żywy, ni mniej, ni więcej! Musiała przejść przez tę fazę, ponieważ Kościół przejdzie przez to przed porwaniem. Musiała być trochę wstrząśnięta. Spójrzcie teraz na Oblubieńca, ten rozdział 5 mówi, że jego głowa i podstawy, na których stoi, są ze szczerego złota, a w jego rękach są chryzolity osadzone, i jest pełen mądrości, jakiej żaden człowiek na ziemi. Co to jest? Pan Jezus Chrystus i siedem zgromadzeń, które są chryzolitami osadzonymi w jego ręku…
20 To jest to, wszystko jest duchowe. 2000 lat temu ta młoda dziewczyna była zachwycającą Azjatką, potem zachwycającą Europejką, potem zachwycającą Amerykanką, a wreszcie tą małą czarną. [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
21 I cała księga Pieśni nad Pieśniami dzieje się w nocy… przeczytajmy to w rozdziale 2, wersety 16 i 17: „Mój umiłowany jest mój, a ja jestem Jego, On, który pasie wśród lilii, aż świt nadejdzie i cienie uciekną…”. On, który pasie wśród lilii, a z prześladowaniami i cierpieniami, jesteśmy prawdziwymi liliami doliny. Pośród węży, zwiedzeń i wszystkiego, co Szatan wysyła, aby nas zdusić... Widzicie?
22 Dziesiątki kościołów próbujących z nią współpracować, dziesiątki misji i posług próbujących współpracować, dziesiątki czuwań modlitewnych, dziesiątki proroków z namaszczeniem, prześladowania, uwięzienia, ale walczymy, aby dotrzeć do światła. Tak jest z lilią doliny, bez względu na wielkie kamienie, które uniemożliwiają jej wyjście z ziemi, ominie je, aby w końcu wyjść.
23 Tak jest z prawdziwym Kościołem. Widzicie? Ta mała Sulamitka trzyma się z dala od córek narodów, z dala od córek Jerozolimy, z dala od wszystkich kościołów. Biblia mówi: „Jesteś ogrodem zamkniętym, siostro moja, oblubienico moja, źródłem zamkniętym, fontanną zapieczętowaną”.
24 To z Afryki przyszła ta Oblubienica, zabierając ze sobą tę czarną owcę, tę ostatnią owcę. Jest Oblubienicą doskonałą, doskonalszą niż Ewa przed upadkiem! Ta, która wyszła z boku Chrystusa na krzyżu. Ciało z ciała Chrystusa, kość z kości Chrystusa, a jej imię jest imieniem typu Chrystusa. Jej imię to S… L… M… SaLoMon, SuLaMitka! Co to jest? Rzecz doskonała! [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. W końcu ją znalazł i to jest pieśń naszego wesela z Nim, pieśń nad pieśniami na wesele wesel!
25 Gdzie jest Hegaj, gdzie jest eunuch, strażnik Sulamitki? Teraz stanął z boku, ponieważ On jest tutaj. Gdzie jest Hegaj? Wziął ją z Afryki i przyprowadził do Niego. To jest Mateusz 25:6 i wszystko się dla niego dokonało, dzięki Bogu! Wszystko się dokonało, dzięki Bogu! Stało się! Sulamitko, oto Oblubieniec! Wyjdź mu na spotkanie!
26 Ta Sulamitka to Kościół Jezusa Chrystusa o północy, a dwie grupy w wersecie 13 rozdziału 6 to z jednej strony mądre dziewice, a z drugiej strony głupie dziewice. I Biblia mówi „nie budźcie i nie rozbudzajcie” w rozdziale 2, werset 7; w rozdziale 3, werset 5 i w rozdziale 8, werset 4, ponieważ jest grupa głupich, które zasnęły i trzeba je obudzić, ale jest grupa mądrych, które zasnęły i trzeba je tylko rozbudzić. Widzicie?
27 Być może to samo hebrajskie słowo zostało tam użyte, ale Duch Święty, przez Darby'ego, napisał: „nie budźcie i nie rozbudzajcie”. [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. Louis Segond i inni, pod wpływem teologii, napisali: „nie budźcie i nie budźcie…”. Widzicie? To jest to, co odróżnia tego, kto ma Ducha, od tego, kto Go nie ma. Nikt, jeśli nie przez Ducha Świętego, nie może tłumaczyć Biblii. Jak Darby mógł to napisać, jeśli nie przez Ducha? Widzicie? Cała Biblia doskonale się zgadza.
28 Księga Pieśni nad Pieśniami rozciąga się na noc i kończy o świcie. Rozdział 4, werset 6 również to mówi: „Aż świt nadejdzie i cienie uciekną, pójdę na górę mirry i na wzgórze kadzidła.”. Widzicie?
29 I zauważcie, że na pierwszy rzut oka ta księga ma osiem rozdziałów, jak widać, ale w rzeczywistości jest ich siedem. Ósmy jest podsumowaniem, ale duchowo, przywróceniem siedmiu pierwszych. [Ndr: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
30 Dobrze! W tych miłościach, co się stało? Pan Jezus Chrystus, ten, który jeździ po górach i wzgórzach, dał jej Orędzie i to jest głos z wersetu 8 rozdziału 2. Widzicie tam gwiazdkę? Czy wiecie, że Księga Rodzaju 2:4 jest początkiem rozdziału 2 Księgi Rodzaju? I że Psalm 119 jest zbiorem 22 rozdziałów po 8 wersetów każdy i zaczyna się gwiazdką? Widzicie? Jest głos w wersecie 8 rozdziału 2 i co zrobił ten głos? Wezwał czystą dziewicę! W wersecie 6 rozdziału 3 zawołał: „Kim jest ta, która wstępuje z pustyni, jak słupy dymu...”. Widzicie?
31 W ten sam sposób, w jaki Izrael wstąpił na pustynię z Mojżeszem, tak ta Sulamitka wstępuje na pustynię z Objawienia 12:14. I w podsumowaniu, w wersecie 5 rozdziału 8, gdzie w rzeczywistości zaczyna się rozdział 8, ten sam głos rozbrzmiewa, mówiąc: „Kim jest ta, która wstępuje z pustyni, opierając się na swoim umiłowanym?”. Widzicie? I na końcu, w rozdziale 8, werset 13, głos mówi do Sulamitki: „Mieszkanko ogrodów, towarzysze są uważni na twój głos! Spraw, abym Go usłyszał!”.
32 O! Ty błogosławiona, której o północy Bóg dał łaskę interpretacji tajemnicy białego kamienia, my, twoi towarzysze z okolicznych krajów, czekamy na twój głos! Czekamy na głos z Mateusza 25:6. W głębi tej duchowej nocy, twoi towarzysze, którzy się nie sprostytuowali, czekają na ten głos z Mateusza 25:6 od ciebie, spraw, aby go usłyszeli! Co to jest?
33 Najpiękniejszej, najbardziej ukochanej kobiecie została dana najcenniejsza rzecz, jaka istnieje: interpretacja nieznanego języka, i to ta radość sprawiła, że w wersecie 16 rozdziału 4 wezwała wszystkie dziewice z Północy, Wschodu, Zachodu i Południa, aby przyszły i radowały się z nią. To samo jest w rozdziale 4, gdzie Oblubieniec wzywa Oblubienicę zewsząd: „Chodź ze mną z Libanu, oblubienico moja, chodź z Libanu ze mną; spójrz ze szczytu Amany, ze szczytu Seniru i Hermonu, z jaskiń lwów, z gór lampartów”. Widzicie?
34 Chodź ze wszystkich narodów, chodź ze wszystkich kościołów, chodź ze wszystkich ras ziemi. „Mieszkanko ogrodów, towarzysze są uważni na twój głos! Spraw, abym Go usłyszał!”. Wy, Bracia i Siostry, którzy otrzymaliście głos Oblubieńca o północy, sprawcie, abym Go usłyszał!
35 Ty, słodka mała Sulamitko, spraw, aby Europa Go usłyszała! Spraw, aby Azja Go usłyszała, powiedz Ameryce, że Baranek z Objawienia 5 zstąpił tutaj do Afryki, aby zinterpretować nieznany język. Powiedz Afryce, że Pan Jezus Chrystus nawiedza prawnuki etiopskiego eunucha! Powiedz prawnukom Sulamitki, że Ten, którego ich serce kocha, puka znowu do drzwi!
36 Powiedzcie całemu światu, że Wołanie o północy rozbrzmiało! Jak Anna lub jak Samarytanka, świadczcie o tym, co Bóg uczynił, i niech wszyscy wokół was o tym wiedzą.