Kacou 71 (Kc.71) : Przebieg nabożeństwa
(Głosił w niedzielę rano 27 kwietnia 2008 w Adjamé, Abidżan - Wybrzeże Kości Słoniowej)
1 Bracia, to dla nas ponownie przywilej być zgromadzonymi, aby słuchać Słowa Bożego przez żyjącego proroka. To wielka rzecz... [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
2 Dziś rano odpowiem na ważną kwestię dotyczącą przebiegu nabożeństwa, ale zanim to nastąpi, mam pewną liczbę pytań, na które muszę odpowiedzieć.
3 Na początku była chwalebna posługa pod namiotami z Mojżeszem, a na końcu, po tej stronie, powraca chwalebna posługa pod namiotem z prorokiem Kacou Philippe. A powodem, dla którego posługa pod namiotem miała się wypełnić w Afryce i przez Afrykanina, jest to, że czy się to komuś podoba, czy nie, rasa czarna jest najniższa. A jeśli ciało człowieka jest mieszkaniem, jak mówi 1 List do Koryntian 6:19, to tym, który może być typem namiotu, jest Afrykanin. Żydzi mieli tę samą pozycję co my, gdy byli niewolnikami w Egipcie prawie cztery tysiące lat temu! [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
4 Dobrze! Przechodzę do pytań… Pierwsze pytanie brzmi: „Bracie Philippe, czy apostoł Joseph Coleman był kiedykolwiek w woli Bożej, jak powiedziałeś o Ewaldzie Franku w sprawie dystrybucji broszur?”.
5 W styczniu 1966 roku Ewald Frank dowiedział się o śmierci Williama Branhama od kogoś innego, podczas gdy telefon i telegram już istniały. Gdybym dziś umarł, powiedzcie mi, ile czasu zajęłoby jednemu z moich uczniów dowiedzenie się o tym w swoim kraju? I to samo dotyczy Josepha Colemana, który nigdy nie był uczniem Williama Branhama!
6 Joseph Coleman miał swoją posługę i swoje orędzie, a jego kazania były rozpowszechniane, gdy William Branham głosił na ziemi! I William Branham modlił się za niego, tak jak William Branham modlił się za Tommy'ego Osborna i wielu innych kaznodziejów pentekostalnych i baptystów. Czy Joseph Coleman nie publikował i nie kontynuuje publikowania kazań, które pochodzą sprzed śmierci Williama Branhama?
7 William Branham mógł głosić u ludzi, którzy nie wierzyli w jego Orędzie, i w tym sensie modlił się za wielu kaznodziejów, w tym Josepha Colemana, Tommy'ego Osborna i wielu innych, którzy nie wierzyli tak jak on.
8 Czy w filmie: „Głębia woła głębię”, William Branham nie modlił się za kaznodzieję, aby w jego kościele pentekostalnym nastąpiło przebudzenie na starą modłę? William Branham mógł powiedzieć swojemu zgromadzeniu: „Tommy Hicks lub Oral Roberts przyjdzie głosić w tym mieście, możecie iść go posłuchać. To dobry sługa Boży, pełen Ducha Świętego”. Widzicie? Jak mogę wam powiedzieć, żebyście poszli słuchać proroka ewangelickiego i że jest on pełen Ducha Świętego? Jak prorok ewangelicki może być pełen Ducha Świętego?
9 Jak Abraham, William Branham był w Egipcie. Mógł modlić się za kapłana Zeusa, za kapłana Ozyrysa, za kapłana jakiegokolwiek egipskiego boga! I dla niego, Williama Branhama, wszyscy ci kapłani bogów Egiptu byli sługami Bożymi.
10 Czy William Branham nie bratał się z Oralem Robertsem, Tommym Osbornem, Tommym Hicksem i innymi, i nie nazywał ich Braćmi w Chrystusie? Każdy z nich, na przykład Tommy Osborn, mógłby odnieść większy sukces niż Joseph Coleman i Ewald Frank, gdyby tylko chciał. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
11 Drugie pytanie brzmi: „Bracie Philippe, a co z katedrą, o której William Branham mówi w wizji namiotu?”.
12 Bracia, od początku do końca Orędzia zawsze mówiłem, że Ewald Frank miał posługę katedry. A jego własne objawienia nie mówią inaczej. To dlatego, że branhamiści nie są czujni. Ewald Frank powiedział: „19 stycznia 1966 roku zostałem przeniesiony w duchu do bardzo dużej sali zgromadzeń. Jedna strona była solidną konstrukcją, jak katedra z galerią, reszta była w kształcie koła jak namiot”. Teraz powiedzcie mi, co to znaczy! [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
13 Trzecie pytanie brzmi: „Kiedy Bóg posyła sługę, potwierdza go, jak widzieliśmy Brata Branhama z Kolumną Ognia. Jaki jest znak twojego potwierdzenia?”.
14 Nie szukam znaku i tutaj, w Wołaniu o Północy, nie szukamy znaku. Szanujemy suwerenność Boga. William Branham działał od siedemnastego roku życia i tysiące ludzi w niego uwierzyło, a dopiero gdy zaczął się starzeć i był łysy, Bóg dał mu znak Kolumny Ognia. William Branham, o którym mówisz, działał przez dziesiątki lat, zanim pojawił się znak Kolumny Ognia.
15 A ja jestem obecnie w moim piątym roku i prosisz mnie o znak, abym uwierzył! Ale Bóg jest wolny, aby czynić, co chce, a William Branham i Kacou Philippe to nie ta sama dyspensacja. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. Teraz, spośród tych, którzy uwierzyli w Williama Branhama bez znaku, i tych, którzy uwierzyli z powodu znaku, którzy są synami Bożymi? Spośród tych, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa bez znaku, i tych z Mateusza 12:38, którzy chcą znaku, aby uwierzyć, którzy są synami Bożymi?
16 Wierzymy, że Bóg potwierdzi swoje Słowo, ale Bóg już potwierdza swoje Słowo. Nie tylko chorzy są uzdrawiani, opętani są uwalniani, ale mamy tutaj świadectwa o charakterze proroczym. Na czuwaniu 7 marca 2008 roku modliłem się za Siostrę, która została uzdrowiona z torbieli. A później, gdy stwierdziła uzdrowienie, doniosła mi, że w 2006 roku widziała we śnie, że modliłem się za nią i została uzdrowiona. I powiedziała, że w tym śnie z 2006 roku miałem na sobie strój, który nosiłem 7 marca 2008 roku, i że śpiewałem „Wierz tylko, Wierz tylko!”. Dokładnie tak, jak to widziała! Powiedziała, że we śnie siedziała obok pewnej pani, której nie znała, i wszystko wydarzyło się dokładnie tak 7 marca, czyli dwa lata po śnie. A strój, który nosiłem, uszyłem pięć dni przed tym 7 marca 2008 roku. To są znaki proroka. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
17 Czwarte pytanie brzmi: „Bracie Philippe, dlaczego należy palić Biblię Louis Segond, której używał Brat Branham, o którym mówisz, że był prawdziwym prorokiem?”.
18 Dziękuję za pytanie, ale wiedz, że Biblia mówi w Księdze Wyjścia 20: Nie będziesz kłamał! To jedno z dziesięciu przykazań. Mówię to, ponieważ Louis Segond nie istnieje w języku angielskim, a William Branham nie używał wersji Louis Segond. William Branham używał raczej wersji King James i Darby.
19 Teraz, jako prorok, spaliłem Biblię King James, której William Branham nie przetłumaczył, ale przede mną Ezechiasz, zwykły król, rozbił i spalił węża miedzianego, którego zrobił prorok Mojżesz. Co cię więc gorszy? Czy nigdy nie słyszeliście, że urząd celny spalił tony papierosów, a papierosy są tu sprzedawane? Spalili nawet tony materiałów, które skonfiskowali, a przecież ubieramy się w materiały, a nawet potrzebujący ich potrzebują.
20 Pamiętajcie więc, że Biblie Louis Segond, King James, Przekład Nowego Świata, Scofield, Thompson i cała reszta, włączając w to książki z księgarni chrześcijańskich, to urząd celny Ducha Świętego je skonfiskował i spalił. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
21 Piąte pytanie brzmi: „Bracie Philippe, a co z doktryną teofanii?”. Doktryna teofanii? Bracia, jeśli doktryna nie pochodzi od autentycznego proroka-posłańca Bożego, niezależnie od wagi i prawdziwości tej doktryny, to diabeł stoi za nią; wyrzućcie ją do kosza, zwymiotujcie ją i zapomnijcie o niej na zawsze. Jeśli macie swędzenie prostytucji i chcecie zatrzymać się na drodze węża, zróbcie to! Ale nie przychodźcie mówić Adamowi, co wam powiedział wąż! Nie przychodźcie mówić Braciom i Siostrom, czego nauczyliście się z ust węża! [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
22 To tak, jakby pewien Brat powiedział mi: „Bracie Philippe, są ludzie, którzy chrzczą w imię Joshua Ha Mesjasz”. Zapytałem: „Czy to Żydzi? Czy mówią po hebrajsku?”. Odpowiedział: „Nie!”. Zapytałem: „Czy to jest napisane w Biblii?”. Odpowiedział: „Nie!”. Zapytałem: „Jak napisali to słowo? Joshua czy Jahoshua czy Yawha czy Jeshuah czy Yawhé?”. Odpowiedział: „Bracie Philippe, nie wiem!”. Powiedziałem: „Ale jaki prorok-posłaniec im to objawił?”. Znowu odpowiedział: „Bracie Philippe, nie wiem!”. I powiedziałem: „Bracia, nie dajcie się rozpraszać syczeniem węży”. Nawet jeśli jest to biblijne i jasne, ale nie pochodzi od proroka-posłańca, wyrzućcie to do kosza, to są syczenia węży! [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
23 A innego dnia ktoś mi powiedział: „Podczas gdy zabraniasz czytania książek religijnych, cytujesz książki historyczne!”. Powiedziałem: nie ma złego ducha za historykiem i dziennikarzem, jeśli są neutralni w relacjonowaniu tego, co widzieli. W takim przypadku są oni skrybami Bożymi. A William Branham powiedział w Siódmej Pieczęci: „Wizje, plus Słowo, plus historia, plus wieki Kościoła: wszystko to daje doskonałą całość”. Widzicie?
24 Gdyby kościoły katolickie, protestanckie i ewangelickie, włączając w to misje i posługi, czytały Księgę Objawienia, uwierzyłyby w Williama Branhama. A gdyby branhamiści czytali Siódmą Pieczęć, uwierzyliby w Wołanie o Północy bez dyskusji. Widzicie? Branhamiści nawet nie wiedzą, że był nieznany język, którego William Branham nie zinterpretował, a to dlatego, że nie czytają Siódmej Pieczęci.
25 Dobrze! Pragnę teraz mówić o przebiegu nabożeństwa. Proszono nas o to w kilku krajach! Chcą to wiedzieć, aby być w tym samym Duchu co my! Jako zgromadzenie musicie być pewni, że to, co robicie, jest tym, co robi się wszędzie w innych zgromadzeniach na całym świecie.
26 A jeśli jest was wielu wierzących, nie czekajcie, aż przyjdzie do was pastor skądkolwiek! To wy jesteście pastorami, ewangelistami, doktorami i wszystkimi, których Bóg potrzebuje, aby rozpowszechniać to Orędzie w tym miejscu lub w tym mieście. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”]. Jesteście zobowiązani do opanowania Orędzia, nawet jeśli trzeba czuwać, aby to zrobić! Ponieważ musicie odpowiedzieć na każde pytanie dotyczące Orędzia.
27 Wkrótce podam przykład ulotki ewangelizacyjnej, którą należy powielać i rozpowszechniać wszędzie, oprócz publicznych kazań, audycji radiowych i innych. Pomoże to tym, którzy wierzą w tym kraju. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
28 Dobrze! Na dzień 7 marca 2008 roku, kiedy odbyło się czuwanie Wieczerzy Pańskiej, Orędzie Wołania o Północy liczyło siedemnaście zgromadzeń na Wybrzeżu Kości Słoniowej. A dwanaście z siedemnastu było już kościołami protestanckimi, ewangelickimi lub branhamistów. Osiem było zgromadzeniami branhamistów, a pozostałe cztery były kościołami protestanckimi i ewangelickimi.
29 Branhamiści rozumieją łatwiej, ale to spośród nich znajdują się najgłupsi. Ale teraz wszyscy zostali uciszeni. I proszę wszystkich, którzy wierzą w Wołanie o Północy, aby nie zatrzymywali się na swojej drodze. Gdyby byli dziećmi Bożymi, nie mieliby w rękach Biblii Louis Segond czy King James, podczas gdy William Branham potępił teologię. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
30 Bardzo dobrze! Teraz, jak przebiega nabożeństwo? Poruszałem ten temat w kilku kazaniach i dziś rano podam jeszcze raz pomysł, co należy robić. Lepiej nie jeść w niedzielę rano przed nabożeństwem; ale jeśli jecie, to nie jest grzech. A przed lub w trakcie nabożeństwa możecie zjeść cukierek, aby uniknąć nieświeżego oddechu. Nie gumy do żucia, ale cukierki.
31 Najpierw wszyscy muszą zebrać się w miejscu nabożeństwa o wyznaczonej godzinie. Miejsce ma niewielkie znaczenie: dom, szkoła, sklep czy inne. Pastor, kaznodzieja i starsi siadają w zgromadzeniu jak każdy inny Brat. Nikt nie ma prawa siedzieć za amboną, jak to widać u katolików, protestantów, ewangelików i branhamistów. Wszyscy jesteśmy Braćmi, a największy jest Pan Jezus Chrystus! [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
32 Apostołowie, prorocy, ewangeliści, doktorzy, pastorzy pośród nas nie są mistrzami, ale niewolnikami. Są sługami i nie mają swojego osobnego miejsca. Miejsce powinno być urządzone prosto, jak w sali lekcyjnej. Bracia i Siostry są oddzieleni w zgromadzeniu; jedni po prawej, a drudzy po lewej stronie ambony. A mówcy, prowadzący i kantorzy następują po sobie za tą samą amboną. Od trzech osób w mieście możemy zacząć nabożeństwa.
33 Czekając na godzinę, kantor może powtarzać pieśni ze zgromadzeniem, jeśli zechce. Następnie o wyznaczonej godzinie rozpoczęcia nabożeństwa, prowadzący wychodzi na przód, do ambony, jeśli jest ambona, i wszyscy wstajemy, aby powierzyć całe nabożeństwo Panu Jezusowi. Może zacząć od pieśni lub wspólnej modlitwy. A po pieśni lub modlitwie, prowadzący wygłasza krótki komentarz, podczas którego może przeczytać fragment Biblii lub Orędzia.
34 Następnie przechodzimy do publicznej spowiedzi, wszyscy, którzy mają coś do wyznania, wstają i jeden po drugim, zaczynając od Braci, spowiadają się. A po spowiedziach prowadzący oddaje głos zgromadzeniu, aby wypowiedziało się na temat spowiedzi. Można zadać pytanie takiemu Bratu lub Siostrze, można zrobić uwagę innemu, można zaproponować karę innemu zgodnie z Orędziem lub poprosić go, aby usiadł, ponieważ jego spowiedź nie jest zgodna z Duchem Orędzia. A potem Bracia i Siostry, za których zgromadzenie zdecyduje się modlić, wszyscy uklękną. A wtedy siedzące zgromadzenie wzniesie jedną modlitwę za wszystkich Braci i Siostry, którzy się wyspowiadali.
35 A po publicznej spowiedzi przejdziemy do świadectw, a ci, którzy mają świadectwa, wstaną i będą mówić krótko i precyzyjnie, ale przedtem musicie poinformować prowadzącego przed nabożeństwem, że macie świadectwo do złożenia. A po świadectwach będzie czas na intencje modlitewne. A po modlitwach będzie czas uwielbienia. Może się zdarzyć, że z jakiegoś powodu zgromadzenie zdecyduje, że uwielbienie nastąpi przed publiczną spowiedzią. A po publicznej spowiedzi kantor wróci na jedną lub dwie pieśni.
36 Na uwielbienie możecie używać dowolnego instrumentu muzycznego, a jeśli macie środki, możecie nawet mieć pianino. Najpierw zgromadzenie zaśpiewa razem trzy pieśni i usiądzie, a Siostra przyjdzie i zaśpiewa indywidualną pieśń przed zgromadzeniem pod kierunkiem kantora, a jeśli to możliwe, również Brat. A potem zgromadzenie znów wstanie, aby kontynuować uwielbienie dwiema lub trzema pieśniami, a po uwielbieniu będzie czas na kazanie. Dobrze jest modlić się lub śpiewać w języku, w którym czujecie się swobodnie i natchnieni.
37 A od początku nabożeństwa do początku kazania minie mniej niż dwie godziny. A kazanie nie potrwa dłużej niż półtorej godziny. A po kazaniu kaznodzieja wezwie tych, którzy chcą przyjąć Orędzie przed wszystkimi. Ci podnoszą ręce, a następnie przychodzą uklęknąć przed amboną, aby otrzymać modlitwę całego zgromadzenia, aby Bóg pobłogosławił i wsparł ich decyzję. Następnie wracają na swoje miejsca. Również z ambony, zgodnie z prowadzeniem, kaznodzieja może poprosić o modlitwę za chorych z ich miejsc lub przed amboną.
38 A potem pastor lub prowadzący wraca na ogłoszenia, informacje i modlitwę końcową. I wreszcie pozdrowienia, podczas których dziesięciny i ofiary należy składać do skrzynki umieszczonej przy wejściu, przy drzwiach, dla tych, którzy nie zrobili tego, wchodząc. Co najmniej dwóch administratorów zajmuje się i zarządza dziesięcinami i ofiarami i zdaje sprawozdanie zgromadzeniu na jego prośbę.
39 Co do obowiązków, jedna osoba może początkowo pełnić rolę prowadzącego, kantora i kaznodziei, dopóki nie znajdą się utwierdzeni i zdolni Bracia, aby je przejąć. Z czasem zgromadzenie może mieć kilku prowadzących, kantorów i kaznodziejów w zależności od potrzeb zgromadzenia. Nie jest możliwe, aby w zgromadzeniu liczącym ponad dziesięć osób jedna osoba mogła pełnić wszystkie obowiązki w zgromadzeniu! A od pięćdziesięciu członków zgromadzenie musi mieć pastora pomocniczego. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
40 Co do pieśni, możecie śpiewać na przykład te, które są w śpiewnikach „Only Believe” i „Na skrzydłach wiary”. Ale jeśli kantor lub natchniony Brat może je dostosować do Orędzia, będzie to bardzo dobrze. Na przykład, tam gdzie jest powiedziane: „…Bóg mnie przywrócił!”, należy powiedzieć: „…Bóg mi zwrócił!”. Rozumiecie? Jeśli to możliwe, w większości pieśni dodajcie zwrotkę, jak widać w tej książce, aby wskazać, że jesteśmy o północy; unikając jednocześnie pokazywania, że Kacou Philippe jest czymś, to jest to, co powinniście robić. [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
41 Co do postów, każdy może rozpocząć okresy postu zgodnie z tym, jak jest prowadzony, z tyloma dniami, ile chce. Oto trochę o przebiegu nabożeństwa.
42 Co do zgromadzeń, zaznaczam, że w jednym mieście może być kilka zgromadzeń. Widzicie, że w Abidżanie są cztery zgromadzenia! I ludzie nie są zobowiązani do przemierzania kilku dzielnic lub korzystania z kilku środków transportu, aby dotrzeć na nabożeństwo. Trzeba też, aby każdy był wolny w wyborze zgromadzenia, do którego chce uczęszczać. Poza tymi kilkoma wytycznymi i wszystkim, co jest zawarte w Orędziu, niech każde zgromadzenie opiera się na swojej autonomii co do reszty wszystkiego, co należy zrobić! Niech Bóg was błogosławi! [Red.: Zgromadzenie mówi: „Amen!”].
43 Teraz pozwólcie mi mówić nie jako prorok, ale jako Afrykanin! Byli prorocy spośród wszystkich ras ziemi, jak ci z Biblii… John Wesley, Marcin Luter, William Branham… i wszystkich ich przyjęliśmy. I oto po raz pierwszy Afrykanin jest prorokiem ze wszystkim, co prorok powinien mieć: nadprzyrodzone powołanie, zlecenie, Orędzie... I w ciągu zaledwie pięciu lat jego Orędzie zdaje się przekraczać nawet granice Afryki.
44 Nie uprawiam panafrykanizmu, ale czy jako Afrykanin, jeśli nie jest się czarownikiem, można iść przeciwko takiemu człowiekowi, nie próbując zrozumieć, co mówi? Jeśli moje dziecko jest słabe w szkole, czy nie jest możliwe, abym dał pieniądze mojemu sąsiadowi, aby pomógł jego synowi, który jest bystry w szkole? Czy koniecznie trzeba stawać się przeciwnikiem, słysząc, że Afrykanin jest prorokiem jak Izajasz i Jeremiasz z Biblii, czy dlatego, że się go zna?
45 I oto afrykański rolnik przechodził przez busz i spotkał dżina, człowieka o dziwnym wyglądzie. Rolnik chciał uciec, ale dżin mu powiedział: „Nie uciekaj! To błogosławieństwo, że mnie spotkałeś. Proś o co chcesz, a zostanie ci to natychmiast udzielone. Ale wiedz, że twój sąsiad, który jest w wiosce, otrzyma podwójnie to, o co poprosisz!”. Rolnik zapytał dżina: „A jeśli poproszę o 10 kg złota?”. Dżin mu powiedział: „Jeśli poprosisz o 10 kg złota, twój sąsiad otrzyma 20 kg złota”. Rolnik zapytał dżina: „A jeśli wybijesz mi jedno oko?”. Dżin powiedział: „Jeśli wybiję ci jedno oko, twój sąsiad będzie miał wybite oba oczy”. I rolnik powiedział do dżina: „Wybił mi jedno oko!”. I dżin wybił mu jedno oko. A kto może zrozumieć, niechaj zrozumie !